Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Racefiets
Racefiets

Home - Profile - Archives - Friends

De fiets

Posted on 31/10/2007 at 22:00 - 0 Comments - Post Comment - Link

 

Het idee kwam er op een dag toen ik hoorde van een jongen dat hij elke dag op de racefiets naar school ging. Mijn eerste indruk was, dat wil ik ook! Aangezien mijn vader ook een fiets hebt die alleen al bijna 15 jaar niet meer gebruikt is, was ik er nog niet zo zeker over totdat ik in het 1e team kwam van Hockey. Mijn conditie moest omhoog, maar hoe? Hardlopen, ja leuk alleen is vermoeiender dan fietsen en niet altijd leuk, alles beweegt zo traag om je heen. Toen zag ik de fiets op de vliering staan in de garage en haalde hem naar benée. Hmm, het slot zit er nog op en is ook nog eens dicht! Snel even het sleuteltje zoeken, toen bleek het dat het sleuteltje kwijt was en moest het slot doorgezaagd worden. Na een avondje te computeren beneden zijn gekomen rook het een beetje muf, wat bleek is dat mijn vader het slot door had geslepen en ik wou gelijk fietsen! Ik was gelijk verliefd op de fiets, dat hij er oud uit zag kon mij niet schelen. Met de fiets in de hand liep ik naar buiten voor de eerste test-rit op een racefiets van Batavus uit de jaren 80. En hard dat je gaat! Ik wilde meer! Met een goeie paar schoenen aan de voeten stapte ik weer in de trappers en met wat tips van mijn vader en een paar lampjes was ik klaar voor een goeie test rit. Niet te lang, want de bandjes waren oud en versleten en konden het elk moment begeven. En daar ga ik, over de Alkmaarseweg met een snelheid van 35 km/h op het fietspad tijdens het maanlicht. De rit duurde niet lang, ongeveer 15 minuten maar ik had alles uitgetest en volop toeren gemaakt waardoor ik zelfs bijna over de 50 km/h ben gekomen. Thuis had ik gelijk de plannen gemaakt voor de fiets, ik moest nieuwe banden hebben want dit was niet veilig, ook een helm stel je voor er stopt een auto midden op de weg. 2 dagen later toch maar het initiatief genomen om naar de fietsenmaker te gaan voor een nieuwe helm. Een paar mooie schoenen zag ik ook nog liggen maar voor een amateur zag dat er toch nog erg prijzig uit, 80,- voor een paar, en dan heb ik nog niet eens het kliksysteem van de pedalen. Dus werd het toch maar de helm. Een grijs met zwarte helm, toch nog sportief. Maar de banden moesten ook nog vernieuwd worden alhoewel je er nog goed op kon fietsen ben ik ook gelijk naar een andere fietsenmaker geweest voor wielrenbanden. Best prijzig € 34,- voor een binnen+buitenband en dat ook nog is voor beide banden. Affijn het was nodig dus het is eenmalig. Gelijk die bandjes er maar op gezet, en wilde gelijk weten hoe het fietste. De oude wielrenkleren van mijn vader aan getrokken, de helm op lampjes op de fiets, want het was avond dus dan is dat wel zo veilig. Het eerste probleem kwam al na een paar km. Er zat een slinger in het wiel. Maar dat was te verhelpen omdat het door de nieuwe buitenband kwam, niet goed er opgzet dus maar wel weer er wat van geleerd. De rit ging door naar Wijk aan Zee. Een prachtig stukje asfalt langs de verharde weg richting zee. Met de dopjes in de oren met de vrolijke muziek in plaats van de suizende wind ging de rit richting de pier. Een pittig stukje nog voor een amateur die voor het eerst een echte rit maakt. Maar het was wel een geweldige ervaring, waarvan ik die zeker vaker nog wil krijgen. De weg liep op en neer en van links naar rechts, af en toe een topsnelheid gehaald van 51 km/h wat toch nog wel redelijk snel is vooral in het donker. Wel vreselijk eng maar dat had ik er voor over, de kick die je krijgt als je hard fietst, geweldig! Bij de pier aangekomen zag het er erg donker uit, dus de boten konden niet gezien worden. Ben dus ook maar gelijk richting huis terug gefietst, jammer genoeg alleen de wind tegen en een hoop gesuis. Bij de 3e afdaling stuitte ik op het volgende probleem. Mijn enthiousiasme was iets te van het goede, te snel schakelen straft zich en de kabel liet los van het voorste deel van de tandwielen. Iets wat dus gelukkig gemaakt kan worden. Na een korte periode van een kleine 1,5e week ben ik toch weer een ritje gaan maken. Dit keer ging de rit richting bloemen daal. Dat komt neer op een toch nog pittige rit van 20 kilometer heen en 20 kilometer terug. Eerst de problemen met de band en de tandwielen opgelost waardoor hij weer klaar voor gebruik was. Dit keer was het overdag, de zon stond hoog, met een lekker temperatuurtje van 17 graden was ik weer dol enthiousiast om te gaan fietsen. Eerst richting de sluizen gefietst, per ongelijk richting de pond afgeslagen en dacht wel even de pond te kunnen halen alleen die verdween net voor mijn neus toen ik was aangekomen. Geeft niet, want ik had alle tijd. Ben dus gelijk omgekeerd en richting de sluis gegaan. De weg langs het water was niet zo geweldig, allemaal stenen in plaats van het lekkere asfalt, maar het was te doen. Jammer genoeg waren er geen boten deze paar uur die door de sluizen gingen, anders had dat wat mooi beeldmateriaal opgeleverd. Gelijk door fietsen was dus een goede beslissing. Eenmaal aangekomen in IJmuiden, kwam er een goede weg, waar ik ook een pittige 45 km/h enige 5 minuten aan kon houden, een hele prestatie voor mijzelf. En daar lag de pond. Het was dus nog wel een groot stuk omfietsen vanaf de sluis naar de pond, maar het ging goed. Het zoeken naar de borden richting Driehuis leverde succes, en de tocht ging verder richting zuidoost. Nog nooit heb ik zo het voordeel in gezien van de wegwijsborden. Daar stond het bordje met Bloemendaal erop. Mijn doel was bijna behaald, en het centrum naderde naarmate de drukte toenam. Over de kinderkopjes fietsend langs de grote huizen werd het wel welletjes, en daar was de afslag richting Driehuis/IJmuiden. Daar was het punt, ik was op de helft. Ook maar een kleine pauze ingelast, na 25 km was dat ook wel even nodig. De kleine pauze duurde maar kort en de rit ging verder, dwars door Santpoort-noord en weer door het drukke Driehuis. Net nog optijd aangekomen voor de pond terug, en met een geringe snelheid richting huis gefietst. Het was een geslaagde rit. Geen problemen, heerlijk weer en een mooie omgeving. Binnenkort gaat de toch ergens anders heen. Dat wordt de volgende blog!